مسیرها و قوانین کششی و فشاری¶
در مدیریت انبار، استراتژیِ زنجیره تأمین مشخص میکند که چه زمانی باید محصولات خرید یا تولید شوند، به مراکز توزیع تحویل داده شوند، و در کانال خردهفروشی در دسترس قرار بگیرند.
در سازمانیار میتوان استراتژیِ زنجیره تأمین را از طریق مسیرها تعریف کرد که شامل قواعد فشاری و کششی میشود. بعد از پیکربندیِ درست تمام موارد، برنامه انبار میتواند به صورت خودکار انتقالها را بر اساس قوانین کششی و فشاری تولید کند.
داخل انبار¶
در انبارهای معمول، یک بارانداز برای دریافت، منطقه کنترل کیفی، مکانهای ذخیرهسازی، مکانهای برداشت و بستهبندی، و باراندازهای ارسال وجود دارند. تمام محصولات از تمام این مکانها عبور میکنند. با عبور محصولات از این مکانها، هر مکان مسیر و قوانین مربوط به خود را برای محصولات اجرا میکند.
در این مثال، کامیونهای عرضهکننده محصولات سفارشداده شده را در بارانداز دریافت خالی میکنند. اپراتورها محصولات را در منطقه دریافت اسکن میکنند. با توجه به مسیر و قوانین محصول، برخی از آنها به منطقه کنترل کیفی نیز ارسال میشوند (مثال، محصولاتی که اجزای سازنده در فرآیند تولید هستند)، و سایر محصولات به صورت مستقیم در مکانهای مربوطه خود انبار میشوند.
در اینجا یک نمونه از مسیر اجرایی آمده است. هنگام صبح، آیتمهای تمام سفارشهای که باید در طول روز آماده شوند برداشته میشوند. این آیتمها از مکانهای انبار برداشت شده و به منطقه برداشت منتقل میشوند، که نزدیک منطقه بستهبندی سفارشهاست. سپس، سفارشها در جعبههای مخصوص خود بستهبندی میشوند و نقاله آنها را به بخش ارسال آورده و سفارش آماده تحویل به مشتریان میشود.
قوانین دریافت (کشش)¶
با قوانین کششی (Pull)، تقاضای محصول موجب ایجاد درخواست تدارکات و قوانین فشاری (Push) با رسیدن محصولات به منطقه مشخصی اجرا میشوند.
قوانین کششی برای تحقق سفارش فروش استفاده میشوند. سازمانیار در محل مشتری به ازای هر محصول در سفارش یک نیاز ایجاد میکند. از آنجایی که قوانین کشش بر اساس نیاز اجرا میشوند، سازمانیار در محل مشتری قوانین کشش تعریف شده را جستجو میکند.
در این مثال، یک قانون کشش با عنوان «سفارش تحویل» داریم که محصولات را از محل ارسال به محل مشتری منتقل میکند، و یک انتقال بین این دو مکان ایجاد میشود.
سپس، سازمانیار قانون کشش دیگری میبیند که سعی دارد نیاز به منطقه ارسال را تحقق بخشد: قانون «بستهبندی» محصولات را از منطقه بستهبندی به منطقه ارسال منتقل میکند. در ادامه قوانین کشش دیگری نیز اجرا میشوند تا انتقال بین موجودی و منطقه برداشت ایجاد شود.
توجه
تمام انتقالهای محصول به صورت خودکار بر اساس قوانین کشش ایجاد میشوند، و از انتها (محل مشتری) شروع شده و به سمت عقب (تا انبار موجودی) ادامه پیدا میکنند. به هنگام کار، اپراتور این انتقالها را به ترتیب برعکس پردازش میکند: ابتدا برداشت، سپس بستهبندی و سپس سفارش تحویل.
قوانین فشاری (Push)¶
درک قوانین فشاری (Push) بسیار آسانتر است. به جای ایجاد اسناد بر اساس نیاز، این قوانین به صورت زنده به هنگام رسیدن محصولات به مکانهای مشخص اجرا میشوند. قوانین فشاری در اصل میگویند: «هرگاه محصول به مکان مشخصی میرسد، آن را به مکانی دیگر منتقل کن».
یک نمونه قانون فشاری به این صورت است: هرگاه محصول به منطقه دریافت میرسد، آن را به مکان ذخیره منتقل کن. از آنجاییکه میتوان قوانین فشاری مختلفی بر روی محصولات مختلف اعمال کرد، کاربر میتواند مکانهای ذخیرهسازی مختلفی را برای محصولات مختلف تعریف کند.
یک نمونه قانون فشاری دیگر میتواند اینچنین باشد: هرگاه محصولات به مکانی میرسند، آن را به منطقه کنترل کیفی منتقل کن. سپس، بعد از انجام کنترل کیفی، آنها را به مکان ذخیرهسازی منتقل کن.
توجه
قوانین فشاری تنها زمانی قابل راهاندازی و اجرا هستند که قانون کششی قبل موجب انتقال محصول نشده باشد.
مهم
مجموعهای از قوانین کششی و فشاری که در بالا دیدیم مسیر نامیده میشوند. گروهبندی قانون مشخص میکند که آیا محصولات در یک انتقال گروهبندی شدهاند یا خیر. برای مثال، در عملیات برداشت، تمام سفارشها و محصولات آنها در یک انتقال گروهبندی میشوند، در حالیکه عملیات بستهبندی به گروهبندی بر مبنای سفارش مشتری توجه دارد.
استفاده از مسیرها و قوانین¶
از آنجاییکه مسیرها مجموعهای از قوانین کششی و فشاری هستند، سازمانیار به شما کمک میکند پیکربندیهای پیشرفتهای برای مسیرها تعریف کنید؛ از جمله:
مدیریت زنجیرههای تولید محصول.
مدیریت مکانهای پیشفرض بر اساس محصول.
تعریف مسیر در انبار بر اساس نیازهای تجاری، از جمله کنترل کیفی، خدمات پس از فروش، یا برگشتیهای تأمینکننده.
کمک در مدیریت اجارهها با تولید انتقالهای برگشتیِ خودکار برای محصولات اجاره شده.
برای پیکربندی مسیر برای محصول، ابتدا برنامه انبار را باز کنید و وارد تنظیمات شوید. سپس، در بخش انبار، ویژگی مسیرهای چند مرحلهای را فعال کرده و ذخیره کنید.
توجه
ویژگی مکانهای ذخیرهسازی به صورت خودکار در کنار ویژگیِ مسیرهای چند مرحلهای فعال میشود.
پس از کامل شدن این مرحله، کاربر میتواند از مسیرهای پیشتعریف شدهای در سازمانیار استفاده کرده یا مسیرهای سفارشی جدیدی ایجاد کند.
مسیرهای از پیش تنظیم شده¶
برای دسترسی به مسیرهای از پیش تعریف شده وارد مسیر شوید. سپس یکی از انبارها را باز کنید. در تب پیکربندی انبار، کاربر میتواند مسیرهای از پیش تعریف شده را برای مرسولههای ورودی و مرسولههای خروجی ببیند.
چند مسیر پیشرفتهتر، از جمله برداشت-بستهبندی-ارسال نیز در دسترس هستند. کاربر میتواند مسیری که بهترین تطابق را با نیازهای تجاری ایشان دارد انتخاب کند. پس از تنظیم مسیرهای مرسولههای ورودی و مرسولههای خروجی وارد مسیر شوید و مسیرهایی که سازمانیار تولید کرده است را مشاهده کنید.
از صفحه مسیرها یکی از مسیرها را انتخاب کنید. در فرم باز شده میتوانید مکانهایی که مسیر بر آنها اعمال میشود را مشاهده کنید. کاربر همچنین میتواند مسیرها را طوری تنظیم کند که تنها به یک شرکت اعمال شوند. این کار برای محیطهای چند شرکتی بسیار کاربردی است؛ برای مثال، کاربر میتواند در کشور A دارای یک شرکت و انبار و در کشور B یک کشور و انبار دیگری باشد.
در پایین فرم مسیر کاربر میتواند قوانین مربوط به مسیر را مشاهده کند. هر قانون دارای یک عمل، یک مکان مبدأ و یک مکان مقصد است.
مسیرهای سفارشی¶
برای ایجاد مسیر سفارشیِ جدید، وارد منوی شوید، و ایجاد را بزنید. سپس، مکانهایی که این مسیر قابل انتخاب است را مشخص کنید. یک مسیر میتواند به ترکیبی از مکانها اعمال شود.
هر مکان رفتار مختلف دارد، پس بهتر است تنها مسیرهای مفید را تیک زده آن را طبق نیاز تغییر داد. سپس، قوانین مسیر را پیکربندی کنید.
اگر مسیر بر روی دستهبندی محصول قابل اعمال است، مسیر باید به صورت دستی نیز در فرم دستهبندی محصول اعمال شود. این کار با ورود به مسیر قابل اجراست. سپس، دستهبندی محصول مورد نظر را انتخاب کنید تا فرم آن باز شود، و در بخش تدارکات شروع به تعریف مسیرها کنید.
به هنگام اعمال مسیر به یک دستهبندی محصول، تمام قوانین پیکربندی در مسیر به تمام محصولات در آن دستهبندی اعمال میشود. این کار میتواند زمانی مفید باشد که شرکت برای تمام محصولات موجود در یک دستهبندی از عرضه مسقیم از فروشنده به خریدار (دراپشیپینگ) استفاده میکند.
همین رفتار به انبارها نیز قابل اعمال است. اگر مسیر به انبارها قابل اعمال است، تمام انتقالهای ایجاد شده در انبار انتخابی که با شرط قوانین مسیر مطابقت داشته باشد از آن مسیر پیروی خواهد کرد.
اگر مسیر به سطرهای سفارش فروش قابل اعمال است، تقریباً برعکس همین فرآیند صادق است. مسیر باید به صورت دستی به هنگام ایجاد پیشفاکتور تعریف شود. این کار زمانی مفید است که محصولات از مسیرهای مختلفی عبور میکنند.
به یاد داشته باشید که قابلیت مشاهده ستون:guilabel:مسیر در سفارش فروش یا پیشفاکتور را فعال کنید. سپس میتوان مسیر را در هر سطر از پیشفاکتور یا سفارش فروش انتخاب کرد.
در نهایت، مسیرهایی وجود دارد که تنها به محصولات قابل اعمال هستند. این مسیرها همچون دستهبندیهای محصول عمل میکنند: پس از انتخاب، مسیر باید به صورت دستی بر روی فرم محصول تنظیم شود.
برای تنظیم مسیر برای محصول، وارد منوی شوید، و محصول مورد نظر را انتخاب کنید. سپس، در تب انبار در بخش عملیات، مسیرها را انتخاب کنید.
مهم
برای اینکه مسیر کار کند، قوانینی باید برای مسیر تعریف شود.
قوانین¶
قوانین در فرم مسیر تعریف میشوند. ابتدا، وارد منوی شوید، و فرم مسیر مربوطه را انتخاب کنید و در بخش قوانین بر روی افزودن سطر کلیک کنید.
قوانین موجود هر کدام اقدامهای مختلفی را راهاندازی میکنند. در کنار قوانین کششی و فشاری قوانین دیگری نیز وجود دارند. هر قانون دارای یک عمل است:
کشش (پول) از: این قانون بر اساس نیاز به محصول در مکانی مشخص راهاندازی میشود. این نیاز میتواند از تأیید سفارش فروش، و یا سفارش تولیدی حاصل شود که نیازمند یک ماده خاص است. هرگاه نیاز در مکان مقصد ظاهر شد، سازمانیار برای تحقق آن یک برداشت نیز تولید میکند.
فشار (ارسال) به: این قانون با رسید محصولات در مکان مبدأ تعریف شده راهاندازی میشود. در صورتی که کاربر محصولات را به مکان مبدأ منتقل میکند، سازمانیار یک برداشت برای انتقال محصولات به مکان مقصد ایجاد میکند.
کشش و فشار: این قانون امکان تولید برداشت در دو وضعیت فوق را فراهم میکند. این یعنی، هرگاه محصولاتی در مکانی مشخص مورد نیاز باشند، یک انتقال از مکان قبل برای تحقق نیاز ایجاد میشود. با این کار، نیازی در مکان قبل ایجاد شده و یک قانون برای تحقق آن راهاندازی میشود. پس از تحقق نیاز دوم، محصولات به مکان مقصد ارسال شده و تمام نیازها تحقق مییابند.
خرید: هرگاه محصولات در مکان مقصد مورد نیاز باشند، برای مرتفع کردن این نیاز درخواست پیشفاکتور ایجاد میشود.
تولید: هرگاه محصولات در مکان مبدأ لازم باشند، سفارش تولید برای تحقق آن ایجاد میشود.
برای قانون باید همچنین نوع عملیات تعریف شود. با این کار، نوع برداشت ایجاد شده از این قانون مشخص میشود.
اگر عمل قانون در حالت کشش از یا کشش و فشار تعریف شده باشد، باید یک روش تأمین نیز تعریف شود. روش تأمین اتفاقی که در مکان مبدأ رخ میدهد را تعریف میکند:
دریافت از موجودی: محصولات از موجودی مکان مبدأ دریافت میشوند.
اجرای قانونی دیگر: سیستم سعی میکند قانون انبار دیگری را برای انتقال محصولات به مکان مبدأ پیدا کند. موجودیِ در دسترس نادیده گرفته میشود.
دریافت از انبار و در صورت ناموجود بودن، اجرای قانونی دیگر: محصولات از موجودی مکان مبدأ برداشت میشوند. اگر موجودی در دسترس نباشد، سیستم سعی میکند قانون دیگری را برای انتقال محصولات به مکان مبدأ پیدا کند.
گردشکار نمونه¶
در این مثال از مسیر سفارشی برداشت - بستهبندی - ارسال برای تعریف جریان کامل و مسیر سفارشیِ پیشرفته استفاده میکنیم.
ابتدا باید نگاهی اجمالی بر قوانین و روشهای تأمین آنها داشته باشیم. سه قانون وجود دارد، که همگی از نوع کشش از هستند. روشهای تأمین هر قانون به این صورت هستند:
دریافت از موجودی: هرگاه محصولات در انبار/منطقه بستهبندی لازم میشوند، برداشتهایی (انتقالهای داخلی از انبار/موجودی به انبار / منطقه بستهبندی) از انبار / موجودی برای تحقق نیاز ایجاد میشوند.
اجرای قانونی دیگر: هرگاه محصولات در مکان WH/خروجی مورد نیاز هستند، بستهها (انتقالهای داخلی از WH/منطقه بستهبندی به WH/خروجی) از سمت WH/منطقه بستهبندی ایجاد میشوند تا این نیاز مرتفع شود.
اجرای قانونی دیگر: هرگاه محصولات در مکانهای طرف همکار/مشتریان لازم باشد، سفارشهای تحویل از سمت WH/خروجی برای تحقق این نیاز ایجاد میشوند.
این یعنی هرگاه مشتری محصولاتی را سفارش میدهد که دارای مسیر تنظیم شده برداشت - بستهبندی - ارسال باشد، برای انجام این سفارش یک سفارش تحویل ایجاد میشود.
توجه
اگر سند مبدأ چند انتقال یک سفارش فروش باشد، وضعیت یکسان نخواهد بود. اگر انتقال قبلی در لیست هنوز انجام نشده باشد، وضعیت در حالت منتظر عملیاتی دیگر خواهد بود.
برای آمادهسازی سفارش تحویل، محصولات بستهبندی شده در منطقه خروجی لازم هستند؛ پس از منطقه بستهبندی یک انتقال داخلی درخواست میگردد.
مشخصاً لازم است محصولات در منطقه بستهبندی آماده بستهبندی باشند. پس برای انبار یک انتقال داخلی درخواست شده و کارمندان میتوانند محصولات لازم را از انبار جمعآوری کنند.
همانطور که در مقدمه این راهنما نیز به آن اشاره شد، آخرین مرحله در فرآیند (برای این مسیر، سفارش تحویل) این است که ابتدا راهاندازی شود، که در مقابل باعث راهاندازی قوانین دیگری میشود تا اینکه دوباره به مرحله اول فرآیند برسیم (در اینجا، انتقال داخلی از انبار به منطقه بستهبندی). حالا همه چیز آماده پردازش است تا مشتریان بتوانند آیتمهای سفارشداده شده را دریافت کنند.
در این مثال، محصولات زمانی به مشتری تحویل داده میشود که تمام قوانین اجرا شده و انتقالها انجام شده باشند.
