یکی از مشکلات پرتکرار در فروشهای سازمانی B2B و بهویژه تجارت الکترونیک B2C، بازگشت مرسولات بدون تقاضای قبلی RMA است؛ حالتی که در اصطلاح لجستیک به آن RTO (Return to Origin) یا «بازگشت به مبدأ به دلیل عدم پاسخگویی خریدار یا رد سفارش در محل» میگویند.
در این وضعیت، پرونده RMA به مفهوم سنتی توسط مشتری باز نشده، بلکه مأمور تحویل یا شرکت باربری پس از چند بار تلاش ناموفق برای تحویل، بسته دستنخورده را به انبار برگشت میزند.
انبارداران اغلب نمیدانند چنین بستهای را باید چگونه کدگذاری کنند و تیم مالی معطل میماند که سفارش لغو شده یا مشتری مجدداً درخواست ارسال خواهد کرد.
فرآیند تفکیک مرجوعی درخواستشده توسط مشتری (RMA) از مرسولات توزیعنشده و برگشتخورده به مبدأ (RTO) چیست و انبار و فروش چطور باید مانع از انباشت این بستهها و ایجاد ناهماهنگی در فاکتورها شوند؟