یکی از پرچالش‌ترین و تنش‌زاترین بخش‌ها در مراودات با مشتری و هماهنگی با شرکت‌های پستی یا باربری، تعیین تکلیف هزینه‌های حمل در جریان لجستیک معکوس است.
در بسیاری از سازمان‌ها، کالا بدون توافق قبلی با هزینه پس‌کرایه به درب انبار می‌رسد؛ انباردار از پذیرش آن به دلیل عدم تأیید مالی خودداری می‌کند، یا کالا تحویل گرفته شده و هزینه از جیب شرکت می‌رود در حالی که علت مرجوعی «انصراف بدون نقص فنی» مشتری بوده است. از طرفی اگر خطای سازمان در ارسال اشتباه کالا رخ داده باشد و مشتری مجبور به پرداخت هزینه باربری شود، رضایت مشتری و اعتبار برند به شدت لطمه می‌خورد.
هزینه ارسال کالای مرجوعی به انبار و ارسال مجدد کالای تعویضی/تعمیری بر عهده چه کسی است و چگونه باید قوانین آن را در سیستم و در ارتباط با مشتری استانداردسازی کرد تا نه شرکت متحمل ضرر بیهوده شود و نه مشتری معترض بماند؟