توقف تولید یک محصول (EOL یا End-of-Life) یا عدم امکان تأمین قطعه در بازارهای رقابتی و تحت تحریم، پدیده‌ای بسیار رایج است. مشتری کالایی را خریداری کرده که ۲۴ ماه گارانتی داشته است؛ در ماه هجدهم دستگاه دچار مشکل می‌شود و به خدمات ارسال می‌گردد.
تیم فنی اعلام می‌کند قطعه مورد نظر در انبار موجود نیست و واردات آن نیز به دلیل عدم تولید متوقف شده است. در این حالت تنش شدیدی میان مشتری (که کالای خود را با کارت ضمانت معتبر خریداری کرده) و واحد خدمات ایجاد می‌شود. برخی شرکت‌ها مشتری را ماه‌ها در انتظار نگه می‌دارند که این امر به شکایات اتحادیه‌ای و قضایی منجر می‌شود.
در صورتی که کالای مرجوعی مشمول گارانتی باشد اما قطعه یدکی یا محصول مشابه برای تعویض در بازار و انبار وجود نداشته باشد، سازمان بر اساس چه ضوابط و سناریوهایی باید موضوع را سریع و شفاف حل‌وفصل کند؟